Kontuzja odebrała im pewne srebro? Pechowy sezon Motoru

speedwaynews.pl 34 minut temu

Brązowy medal

Od 2021 roku Motor Lublin nieustannie meldował się w finałach PGE Ekstraligi, co oznacza, iż każdy sezon kończył ze srebrnym lub złotym medalem. W 2026 roku ta passa została przerwana. Lublinianie, mimo świetnego początku sezonu, awans do górnej czwórki wywalczyli dopiero w ostatniej kolejce sezonu zasadniczego. Spowodował to ciąg porażek najniższym wymiarem kary oraz potracone, wydawać by się mogło, pewne bonusy w rywalizacji z Toruniem i Wrocławiem.

Rywalizacja w górnej czwórce również nie zaczęła się kolorowo. Po wygranej w Grudziądzu Koziołki liczyły na dalszy ciąg niespodzianek i sprawienie psikusa drużynie Aniołów. Cudu nie było. Ekipa z Lublina przegrała oba starcia i pozostała jej już tylko walka o trzecie miejsce z Fogo Unią. Mimo ponownej utraty Fredki Lindgrena Koziołki wywiozły z Leszna bardzo dobry wynik – 44 punkty. W Lublinie wystarczyło dołożyć stempel. Na początku rewanżu kontuzji doznał Kacper Woryna, jednak Leszczynianie nie zwietrzyli krwi i ulegli 56:34. Dla Lublinian jest to pierwszy brązowy medal w historii klubu.

Utracone srebro

Wiadomo, iż Orlen Oil Motor, tracąc na kilka meczów Frediego Lindgrena, stracił sporo, ale ile dokładnie? Pod nieobecność doświadczonego Szweda Lublinianie przegrali cztery spotkania. Trzy z nich zakończyły się wynikami 44:46. Oznacza to, iż do zdobycia dwóch dużych punktów zabrakło jedynie dwóch małych oczek w każdym z tych spotkań. Lindgren, będący choćby w przeciętnej formie, byłby w stanie tyle dowozić. Średnio w 2026 roku do dorobku drużyny dokładał bowiem „aż” sześć punktów.

Co te potencjalne trzy wygrane zmieniłyby w tabeli końcowej sezonu zasadniczego? Orlen Oil Motor miałby 28 punktów oraz prawo do wyboru rywala w półfinale. Logika wskazywałaby na wybór Fogo Unii, z którą Koziołki dwukrotnie wygrały dwumecz. W finale czekałoby starcie z Apatorem lub Spartą i tu szanse Lublinian, patrząc na dyspozycję poszczególnych zawodników, byłyby niewielkie. Srebro to jednak zawsze stopień wyżej niż brąz.

Kontuzje są nieodzowną częścią tego sportu i Lublinianie nie mogą czuć się oszukani przez los. Nieważne, jak piękna nie wydawałaby się wizja szóstego finału z rzędu.

Moment sezonu

Lublinianie przez cały sezon 2026 miewali lepsze i gorsze momenty. Który z nich zostanie w głowach najdłużej? Po utracie punktu bonusowego we Wrocławiu Orlen Oil Motor musiał wywieźć punkty z Grudziądza. Stawka była ogromna dla jednych i drugich. Początek spotkania układał się po myśli gości, którzy gwałtownie zbudowali sobie sześciopunktową przewagę. Gospodarze nie zamierzali jednak odpuszczać. Dwa podwójne zwycięstwa w siódmej i ósmej gonitwie pozwoliły im nie tylko odrobić straty, ale również wyjść na prowadzenie. Lublinianie byli blisko spisania sezonu na straty.

Motor znalazł się pod ścianą, jednak odpowiedział najlepiej, jak mógł. Przed biegami nominowanymi Koziołki ponownie miały cztery punkty przewagi. W czternastym wyścigu swoje zrobił Bartosz Zmarzlik, który pokonał Wadima Tarasienkę, przypieczętowując awans Lublinian do play-off. Ostatni bieg gospodarze wygrali podwójnie, ale było już za późno na odwrócenie losów rywalizacji. Motor zwyciężył 46:44 i zameldował się w górnej czwórce.

Hit i flop

Prezes Jakub Kępa był znany z niezwykłego nosa do swoich transferów. Po sezonie 2025 czekało go jednak nie lada zadanie – musiał załatać ubytki po Dominiku Kuberze i Jacku Holderze. Dziurę po Polaku wypełnił Kacper Woryna, a miejsce Australijczyka zajął Martin Vaculik. Jak się spisali? Na pewno nie tak samo.

Kacper Woryna w 2026 roku wykręcił średnią na poziomie 1,852 punktu na bieg, co było jego najlepszym wynikiem od czterech lat. Co warte odnotowania, jest to lepszy wynik niż ten, który w debiutanckim sezonie w Zielonej Górze osiągnął Dominik Kubera (1,795). Transfer zatem całkiem udany.

Zupełnie inaczej ma się historia Martina Vaculika. Słowak nie tylko nie nawiązał do wyników Jacka Holdera, ale co więcej, odjechał najgorszy sezon od bardzo dawna. Rozgrywki zakończył z wynikiem 1,810 punktu na bieg. Ostatni raz, gdy zszedł poniżej „dwójki”, miał miejsce aż 13 lat temu. Ciężko określić go inaczej niż jako transferowy niewypał. Na pewno dostanie jednak drugą szansę. Czy świetny występ w rewanżu meczu o trzecie miejsce będzie początkiem czegoś nowego? Odpowiedź poznamy w 2027 roku.

Przeprowadzka

Lublin w najbliższym czasie pożegna się z żużlem na najwyższym poziomie. Będąc bardziej precyzyjnym, to z jakimkolwiek żużlem, wyłączając rozgrywki na minitorze przy ulicy Kresowej. Mecz o brązowy medal z Fogo Unią Leszno był ostatnim pojedynkiem na starym stadionie przy Z5. Teraz czas na długo wyczekiwaną renowację. W ostatnich dniach ratusz potwierdził wybór wykonawcy, więc wszystko zdaje się ruszać w dobrą stronę.

Jak kibice zapamiętają stary obiekt? Na pewno z łezką w oku. To w końcu Estadio da Gruz był świadkiem pierwszego, drugiego i trzeciego tytułu mistrzowskiego drużyny z Lublina. W sumie od powrotu do PGE Ekstraligi w 2019 roku Lublinianie wygrali na nim 62 mecze ligowe, dwukrotnie remisowali oraz zaliczyli 7 porażek. Trudno zatem nie wspominać dobrze takiego miejsca.

Wszystko wskazuje na to, iż podopieczni Macieja Kuciapy i Jacka Ziółkowskiego przeniosą się teraz do Gniezna. Zakończenie prac budowlanych nad Bystrzycą w wariancie optymistycznym planowane jest na połowę 2028 roku.

Orlen Oil Motor Lublin 2026
Idź do oryginalnego materiału