Krajowa Liga Żużlowa ma to do siebie, iż często spoglądamy na nazwiska, które schodzą się odbudować bądź zmierzają do końca kariery żużlowca. Dosyć często ścigają się tutaj zawodnicy z brakiem możliwego zatrudnienia w Metalkas 2. Ekstralidze. Część z nich ucieka wyżej, a inni pozostają w czeluściach najniższej klasy rozgrywkowej. w okresie 2026 mieliśmy kilku czołowych żużlowców, którzy zasłużyli na wyróżnienie za swoje wyniki. Wszystko będziemy przedstawiać w ramach składu meczowego.
Najlepsza drużyna sezonu
1. Mateusz Tonder (Śląsk Świętochłowice) – 2,274 pkt/bieg
Nie da się ukryć, iż Mateusz Tonder powinien otrzymać nagrodę niespodzianki sezonu. Przede wszystkim mało kto mógłby pomyśleć, jak bardzo Tonder odmieni losy zespołu Śląska Świętochłowice. Początkowo zespół skazywany na dalekie miejsce w tabeli potrafił urwać punkty lepszym od siebie, przy czym Tonder odgrywał kluczową rolę. Został tym samym najlepszym krajowym seniorem w Krajowej Lidze Żużlowej i wiadomo, iż wychowanek Stelmet Falubazu Zielona Góra pozostanie w niej na przynajmniej jeszcze jeden sezon.
2. Leon Flint (Trans MF Landshut Devils) – 2,051 pkt/bieg (U24)
Leon Flint to najlepszy na papierze żużlowiec U24 w Krajowej Lidze Żużlowej. Brytyjczyk bardzo długo rozwijał skrzydła, ponieważ przez większość czasu w Polsce pozostawał związany kontraktem z INNPRO ROW-em Rybnik. Ratunkiem dla Flinta pozostały starty w U24 Ekstralidze, gdzie ścigał się dla drużyn z Ostrowa Wielkopolskiego czy Częstochowy. Choć debiut ligowy zanotował w okresie 2021, poważną szansę otrzymał w 2025 roku jako U24 Trans MF Landshut Devils. Po sezonie 2026 można wywnioskować, iż były MIM Wielkiej Brytanii wykonał wiele pracy i zainwestował w swój sprzęt. Tym samym zamierza wybrać się na podbój Metalkas 2. Ekstraligi.
3. Oskar Polis (OK Kolejarz Opole) – 2,101 pkt/bieg
Lider OK Kolejarza Opole ponownie zanotował sezon z gatunku – Wszystko znowu muszę sam robić? Polak był drugim najlepszym biało-czerwonym w lidze, a ponadto decydował o wynikach OK Kolejarza Opole. Na barkach Polisa oraz Milika wprowadzono zespół do fazy play-off, a co za tym idzie, ponownie walka o awans zakończyła się na etapie półfinału. Nie brakowało jednak występków wychowanka Włókniarza Częstochowa, przez co mecz w Gnieźnie zakończył po jednym biegu z czerwoną kartką na koncie. Raczej temat powrotu tego zawodnika do Metalkas 2. Ekstraligi jest wyraźnie zamknięty.
4. David Bellego (LVBET Lokomotiv Daugavpils) – 2,361 pkt/bieg
Francuz to koronkowy przykład żużlowca, dla którego zabrakło miejsca na zapleczu PGE Ekstraligi. Bellego wybrał Lokomotiv Daugavpils ze względu na wypłacalność i można powiedzieć, iż pomimo potknięcia w Opolu, David Bellego okazał się strzałem w dziesiątkę. Łotysze do samego końca walczyli o fazę play-off, ale niektóre błędy personalne Kjastasa Puodżuksa sprawiły, iż Lokomotiv zakończył sezon bez walki o finał Krajowej Ligi Żużlowej. Bellego do końca był pewnym punktem zespołu, przy tym zostając drugim najlepszym żużlowcem w całej lidze. Nic więc dziwnego, iż bez rozsądnej oferty z Metalkas 2. Ekstraligi, Francuz wybrał pewne pieniądze na Łotwie.
5. Jacob Thorssell (Wybrzeże Gdańsk) – 2,592 pkt/bieg
Szwed na domowym torze osiągnął średnią biegową na poziomie 2,938 pkt/bieg, co mówi samo przez siebie. To był sezon Jacoba Thorssella, który ciągnął zespół Wybrzeża Gdańsk do awansu. Dla samego Jacoba to spore osiągnięcie, patrząc na ostatni rok w Metalkas 2. Ekstralidze. Tegoroczne rozgrywki jasno pokazały, iż pomimo kilku problemów, Thorssell przez cały czas może być solidnym punktem zespołu walczącego o awans. Pozostaje jedynie pytanie, na ile forma z 2026 roku zostanie przeniesiona na okres beniaminka.
6-7. Eryk Kamiński oraz Jan Przanowski (Wybrzeże Gdańsk) – 1,556 i 1,774 (nkls)
Duet Wybrzeża Gdańsk był jedną z najlepszych par młodzieżowych w lidze. Polscy juniorzy pokazali się ze świetnej strony w drugiej części sezonu, ale „Dzik” od początku jechał na naprawdę przyzwoitym poziomie. To właśnie na barkach wychowanka uratowano remis w Daugavpils, a on sam odwrócił losy kilku meczów na domowym torze. Przanowski dołączył w połowie roku, aby zastąpić fatalnie dysponowanego Mikołaja Kroka. Były uczestnik cyklu SGP 2 udowodnił swoją wartość oraz został ulubieńcem fanów. Nie można było wybrać innych młodzieżowców do drużyny sezonu.
8. Janek Konzack (Trans MF Landshut Devils) – 1,818 pkt/bieg
Jednakże miano najlepszego młodzieżowca wędruje na ręce Jana Konzacka. 16-letni niemiecki żużlowiec zadziwiał wszystkich od początku rozgrywek. O jego talencie mogliśmy oczywiście przeczytać w publikacjach, ale zobaczenie tak świetnie dysponowanego zawodnika na żywo to inne uczucie. Przede wszystkim Konzack nie miał kompleksów na torze oraz potrafił pokonywać lepszych od siebie. Często odwracał wynik zespołu i solidnie przejechał sezon na poziomie 1,800. Nic więc dziwnego, iż po Niemca ustawiła się kolejka chętnych, ale on sam pozostał w Krajowej Lidze Żużlowej na sezon 2027.
Najgorsza drużyna sezonu
Tutaj spoglądamy na największe zawody w okresie 2026. Pod uwagę wzięliśmy oczekiwania względem wyników oraz sam rzut formy zawodnika na zespół. Oczywiście wszystko budowane zgodnie z zasadami w Krajowej Lidze Żużlowej, więc dwóch polskich seniorów musiało się znaleźć w meczowym zestawieniu.
1. Matic Ivacic (OK Kolejarz Opole) – 0,929 pkt/bieg (nkls)
Słoweniec przychodził do Opola jako opcja rezerwowa za kończącego karierę Patricka Hansena. Przede wszystkim Ivacic pierwotnie miał wystartować w Unii Tarnów, która ostatecznie wycofała się z rozgrywek przez finanse. Tym samym OK Kolejarz Opole spadł z nieba Ivaciciowi, który był cieniem zeszłorocznego siebie. Były żużlowiec Abramczyk Polonii Bydgoszcz sezon zaczął od dziewięciu punktów w Krakowie, aby potem pogubić się i zacząć przegrywać z każdym na torze. W pozostałych, odjechanych, trzech meczach zdobył łącznie trzy punkty i jeden bonus.
2. Casper Henriksson (Wybrzeże Gdańsk) – 1,000 pkt/bieg (nkls) (U24)
Co prawda Casper Henriksson wypadł nieco gorzej w okresie 2025, ale przykryto to solidnymi meczami na domowym torze. Henriksson rok później był zdecydowanym przeciwieństwem żużlowca, za którym tęskniono przed sezonem w Pierwszej Stolicy. Jak to zwykle bywa, 22-latek zdobył 7 punktów w Gnieźnie, wygrywając przy tym swoje jedyne dwa biegi w sezonie. W Daugavpils zdobył punkt, a u siebie z Śląskiem Świętochłowice trzy. Sztab odsunął Henrikssona od składu, a ten przeniósł się do Cellfast Wilków Krosno, gdzie również jechał jak cień samego siebie. Zdecydowanie jedno z największych rozczarowań sezonu 2026.
3. Hubert Łęgowik (OK Kolejarz Opole) – 1,579 pkt/bieg
OK Kolejarz Opole miał spory problem z resztą zespołu, co będzie widać po kolejnym wpisie, ale Hubert Łęgowik pojechał naprawdę zły sezon. Przede wszystkim patrzymy na oczekiwania wobec tego zawodnika, które były zdecydowanie wyższe. Sezon 2026 był dalekim od solidnego, a najlepszy wynik Łęgowik zanotował w kwietniu, zdobywając 11 + 2 z LVBET Lokomotiv Daugavpils. Rewanż wypadł równie dobrze oraz domowe spotkanie z Speedway Kraków. W innych spotkaniach był wyraźny problem z regularnością.
4. Jonas Jeppesen (OK Kolejarz Opole) – 1,279 pkt/bieg
Powrót Jonasa Jeppesena do regularnych startów w Polsce był przeciętny. Duńczyk znacznie lepiej wypadał w Wielkiej Brytanii, gdzie w Polsce raczej oczekiwano po nim więcej. Często Jeppesen tracił pozycje na dystansie, co było znacznym problemem w kontekście dowożenia cennych rezultatów. Kiedy to ostatecznie wskoczył do składu za Maticia Ivacicia można powiedzieć, iż Słoweniec nie miał czym zagrozić żużlowcowi Workington Comets.
5. Adrian Gała (Śląsk Świętochłowice) – 1,333 pkt/bieg
Wiemy, iż Adrian Gała przychodził po ciężkim sezonie w Ultrapur Omega Gniezno, gdzie pomimo zapowiedzi został odesłany do pełnienia roli kombinezonu dla Bastiana Pedersena. Śląsk Świętochłowice miał być odrodzeniem dla wychowanka czerwono-czarnych, ale pomimo trzech świetnych meczów w okresie (9+1 – Lokomotiv Daugavpils, 11 – Speedway Kraków, 9+1 – Ultrapur Omega Gniezno) Gała wypadał przeciętnie, gdzie spodziewano się, iż na tle takich kolegów z klubu będzie jechał o wiele lepiej. Sezon 2027 przez cały czas może wiele zmienić dla Polaka, ale z pewnością władzę Śląska Świętochłowice z czasem będą chcieli walczyć o awans, gdzie z wynikiem 1,333 pkt/bieg polskiego seniora będzie o to ciężko.
6-7. Marcel Juskowiak (Ultrapur Omega Gniezno) oraz Damir Filimonow (LVBET Lokomotiv Daugavpils) – 0,769 pkt/bieg (nkls) i 0,758
Marcel Juskowiak był opcją awaryjną przez wypadek Patryka Budniaka, ale raczej przyjęto ten transfer z optymizmem. Juskowiak ostatecznie jeździł gorzej od Roberta Roszaka i Mateusza Latały, kiedy to w okresie 2025 był drugą opcją przy Patryku Budniaku. Sam żużlowiec stracił również lwią część sezonu przez uraz obojczyka. Damir Filimonow natomiast był najniżej sklasyfikowanym młodzieżowcem całej lidze, a z sezonu na sezon jego występy są coraz to gorsze. Widać, iż Łotysz ma spore problemy z rywalizacją na torze, gdzie przy obecnym pokoleniu młodych Łotyszy, nie wygląda to najlepiej.
8. Drew Kemp (LVBET Lokomotiv Daugavpils) – 1,000 pkt/bieg (nkls)
Spory zawód pod kątem U24. Brytyjczyk przychodził z ambicjami, a z biegiem czasu przegrywał rywalizacje przeciwko Nikicie Kaulinie, który wypadał fatalnie. Koniec końców Esben Hjerrild wygryzł Drew Kempa, a ten mógł jedynie przyjechać oglądać zmagania w parku maszyn. Ostatni sezon U24 został zmarnowany na oglądanie kolegów z toru, aniżeli realną walkę o pozycje i kontrakt w przyszłym roku.
